Marianna og Rannvá fingu heiðursløn
Marianna Mørkøre og Rannvá Káradóttir hava fingið heiðursløn fyri dansi stuttfilmin, Memotekið (enska heitið, Memotech). Vit fingu eina samrøðu við Mariounnu um filmin, og hvussu tað kennist at hava fingið heiðursløn fyri hann.
Hvussu kennist tað at hava fingið heiðursløn á einum altjóða filmfestivali?
Heiðurslønin er ein sera stór viðurkenning fyri meg og Rannvá. Hetta
er við til at skapa fleiri møguleikar fyri Memotekið og sostatt fáa
filmin vístan á enn fleiri festivalum. Umframt hetta hevur tað verið
sera áhugavert at hoyrt, hvat ein altjóða dómsnevd hevur hildið um
filmin. Og so fær man absolut hug at gera fleiri filmar!
Hví hevur tú valt at fáast við júst hetta slagið av filmi? (experimentel film)
Eg haldi, at tað er meiri tann experimentella tilgongdin til film, sum
Rannvá og mær dáma so væl. Man ger sínar egnu reglar fyri, hvussu ein
framleiðsla fer fram. Vit settu nakrar heilt einkultar karmar, har tað
samstundis var lov at hoppa sindur aftur og fram í processuni, og lata
hugflog og spontanitet seta síni merki.
Hvussu er at arbeiða við Super8? og hví hevur tú gjørt av at filma við super8?
Eg havi arbeitt við Super8 áður, og eri vorðin bitin av tí. Rannvá og
eg hildu, at tað kundi verið fanstastiska spennandi at gjørt ein
dansi-stuttfilm við hesum formatinum, sum hevur eitt so vakurt og
estetiskt "look". Hetta hevur eisini givið Memotekið eitt serligt
ævintýrsligt og tíðarleyst look.
Samstundis var Super8 eisini ein avbjóðing fyri koreografiina
eftirsum, at vit fóru at filma í 9,18,24 og 54 frames pr sek. Vit
avprøvaðu nøkur kamera tíðliga í framleiðsluni fyri at fáa innlit í,
hvussu vit kundu arbeiða útfrá ymsu tempounum, og hvussu hetta
ávirkaði koreografiina.
Umframt hetta, so tekur man eina riskio, tá man filmar við gomlum
Super8 kameraum uttan ein digitalan back-up. Vit vistu ongantið
ordiligt, hvat vit høvdu fingið á band, og um tað var gott nokk.Tó
høvdu vit testað kameraini áðrenn upptøkurnar, og vistu, at tey
virkaðu. Filmsrullurnar eru sera dýrar og framkallingin enn dýrari, so
tað er onki við at filma somu senu umaftur 10 ferð. Talan er um hægst
2 ferðir. So ein slík Super8 framleiðsla setur eisini síni
experimentellu merki.
Hvønn týdning hevur samstarvið við Jens L. Thomsen sum komponist havt fyri filmin?
Tað hevur verið sera stuttligt og áhugavert at arbeitt saman við Jens.
Tað hevur havt sera stóran týdning, at hann gjørdi tónleikin. Hansara
ljóð-vocabulary er so enormt stórt og áhugavert. Jens sá tónleikin í
filminum, og hann hevur skapað nakrar ótrúligar stemningar í filminum -
dansurin, landslagið og tónleikurin fór upp í eina hægri eind.
Hvørjar framtíðarætlanir hevur tú við filmslistini?
Man hevur altíð nógv hugskot, men fyrst og fremst kundi eg tonkt mær
at fingi meiri arbeiðsroyndir innan dokumentarfilmsframleiðslu. Eg haldi,
tað hevði verið spennandi at útforska tann bólkin.
Rannvá og eg hava eisini fleiri onnur hugskot, sum vit ætla okkum at
byrja at fyrireika í nærmastu framtíð. Kanska tað verður ein
dansi-langfilmur við Super8 :-)
Á YouTube síðu teirra sæst trailari til filmin
http://www.youtube.com/rammatik